Γνωστό τραγούδι που τραγουδιέται σε όλα τα βλαχοχώρια. Η παρούσα εκδοχή τραγουδιέται στην περιοχή Κορυτσάς, η μελωδία είναι επηρεασμένη από την περιοχή του Γράμμου. (Πληροφορία από ένθετο)
Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού:
Απόδοση στη βλάχικη γλώσσα:
Στάου νε τζούε τιν λιβάδι
τρέτσι ούν τζιόνι ντι μι βέντι
μπούνε τζούα λα μουσιάτε
νου άμ βετζούτε αχτάρι νιάτε
άλμπε, ρόσιε, ση μαυρομάτε
σουμφρουτσιάου μιστικάτ
τζέσι σμπόρου σ τράψι κάλια
σ' μίνι λάϊα μουτράμ βάλια
μουτράμ βάλια λεκρεμάμου
στούτ μίντια λα νές νι' οβιάμου
νιού τζιτσιά λάϊα μούμε
στε φιάτε σ' νου τσιάσε νούμε
νου λα μούμε λα μαράτε
κε νου νι' έστ αχτάρι φιάτε
Νι έστ βεμένε φερσερότε
Απόδοση στην ελληνική γλώσσα:
Κάθομαι μια μέρα στο λιβάδι
περνάει ένας λεβέντης και με κοιτάει
καλημέρα όμορφη
δεν έχω δει τέτοια νιάτα
άσπρη, κόκκινη και μαυρομάτα
και το φρύδι σμιχτό
είπε τα λόγια και τράβηξε το δρόμο
και εγώ η μαύρη κοιτούσα το ρέμα
κοιτούσα το ρέμα και δάκρυζα
και το μυαλό όλο σε αυτόν το είχα
μου το έλεγε η μαύρη η μάνα
κάτσε κόρη μη σου βγει το όνομα
όχι βρε μάνα μου καημένη
γιατί δεν είμαι τέτοια κοπέλα
είμαι Βλάχα Φρασαριώτισσα
(Από ένθετο)
