Το τραγούδι αναφέρεται στη χρονική περίοδο μετά την καταστροφή των Μεγάλων Λιβαδίων στις 4 Μαϊου 1994. (Πληροφορία από ένθετο)
Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού:
Απόδοση στη βλάχικη γλώσσα:
Βίν’ ν’ ουάρα χουάρα μάρι
σ’ βέντου κουμ’ τ’ αλασάι
Ν’ τρικούι πιτ' βάλεα μάρι
κ’ τ’ λα σκαπιτάτ’
ιού τζιουκά ανόστι νβιάστι
λόκλου τούτ' αροάτου (2)
Ν’ τρικούι πίτ’ μισιχώρι
καφινιάτζ' νου αφλάι
νίτσ’ αράφτσι λα γραμπιάτιτσ’
νίτσ’ κουντρουτζάτσ’ (2)
Νι αρκάι όκλι ιό τανσούσου
λα κάσα λα νόι
τζένουρλι ντι πι στι χουάρα
τσ’ απιριά κουπίι ντι όι
Ούνα χουάρα μάρι μάρι
καρ’ λ’ τζιτσεά Λιβάτζ’
κρέσκου μπλούστιρι σι ουρτζίτσι
γκιόσ' σουν' γουμαράτσ’ (2).
Απόδοση στην ελληνική γλώσσα:
Ήρθα μια φορά χωριό μεγάλο
να δω πώς σε άφησα
Πέρασα από το μεγάλο ρέμα
προς το σημείο που δύει ο ήλιος
εκεί που χόρευαν οι νύφες μας
όλος ο τόπος οργωμένος (2)
Πέρασα απ’ το μεσοχώρι
καφενεία δεν βρήκα
ούτε ράφτες για γαμπριάτικα
ούτε τσαγκάρηδες (2)
Έριξα τα μάτια μου ψηλά
προς το δικό μας σπίτι
στα υψώματα πάνω από το χωριό
όπου ξημέρωναν κοπάδια από πρόβατα
Ένα χωριό μεγάλο μεγάλο
που το έλεγαν Λιβάδια
μεγαλώνουν αγριόχορτα και τσουκνίδες
κάτω από τα χαλάσματα.
(Από ένθετο)
